Doorgaan naar hoofdcontent

Morgen is het zover plus hoe ik nu piano speel

Morgen is het zover. Ik ga naar Duitsland. Eerst nog wat onderzoeken, vrijdag is de operatie. Zaterdag kom ik weer terug. De koffer is gepakt. Alles is voorbereid. Ik ben er klaar voor en ik heb er een positief gevoel over. En nu voor het eerst een eigen video met een opname van hoe ik nu piano speel zodat we straks kunnen vergelijken wat er is veranderd. Door de zenuwen gaat het spelen wel wat minder goed dan normaal, maar dat heet geloof ik indekken...

Reacties

Unknown zei…
Ik heb bewondering voor je moed en kracht en je inspireert me als ik weer eens een dipje heb dat in de verste verte het niet kan meten met jouw MS. Sterkte met alles.....

Warme groet,
Greta
Angelique zei…
Ik als leek vind dit ook al fantastisch, het enige wat je denk ik mist is een goede bladomdraaier!

Nogmaals, we denken aan je vandaag en morgen,

Angelique

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plök veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieëren voor Claudy. Laot mèr komme! (zo heet ook één van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Na de liberation treatment

Donderdag ging ik naar Duitsland naar het St. Bonifatius Hospital in Lingen. Vrijdag was het zo ver. Via de ader in mijn lies werd eerst contrastvloeistof ingespoten. Daarna werd een cameraatje ingebracht dat door het hele bovenlichaam is gegaan om vernauwingen vast te stellen. Die vernauwingen waren er vooral in mijn hals. Vervolgens zijn die met een ballonnetje weggehaald. Dat was het. Het duurde een half uur. Ik was wel zenuwachtig maar het ging heel goed, het stelde eigenlijk niks voor. De vaatchirurg, Hartmut Görtz, was een aardige man. Net als zijn collega. Niet arrogant. Het was ook voor hen spannend. De behandeling is routine voor hem maar wij vieren - er waren nog drie Nederlandse patiënten - waren zijn eerste ms-patienten. Ik vertelde hem over mijn blog en dat ik een video- opname heb van mijn pianospel om het verschil te kunnen zien. Hij zei: 'Als uw pianospel verbetert, nodig ik u uit om hier een concert te komen geven.' Het belangrijkste verschil sinds vrijdag zit ...