Doorgaan naar hoofdcontent

Dochter Maude aan het woord

Claudy, mijn moeder, heeft een ziekte genaamd MS, zoals jullie via haar blog al heel lang weten. Ik, haar dochter, geef voor een keer eens mijn mening over alles wat er nu gebeurt rond mijn moeder. Ik geef mijn mening over bijvoorbeeld Zamboni’s techniek en over haar piano spelen.

Zamboni:
Ik heb vertrouwen in deze techniek van Zamboni, ten eerste omdat ik niet in alle vorige medicijnen geloofde (beteferon), maar ook omdat ik een filmpje heb gezien bij Eén vandaag, (staat ook bij mijn moeders vorige stukje) waar een vrouw die gewoon bijna niet meer kon lopen, weer haar eerste goede stappen zette en een vrouw die gewoon weer op de fiets zat, na lang niet gefietst te hebben.

Pianospelen:
Even terug op het onderwerp waarom ik op mijn moeders blog wou. Mijn moeder die aan het piano spelen is, moet veel moeite doen om dit stuk uit haar vingertoppen te krijgen.
Ik hoop dat mijn moeder via de techniek van Zamboni beter word in het spelen van dit stuk, want zoals jullie denk ik ook wel weten, houd mijn moeder heel erg van muziek.

Reacties

Angelique zei…
Goed gesproken. ik hoop ook dat het gaat werken, en zal aan jullie/ Claudy denken; Succes vrijdag

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plök veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieëren voor Claudy. Laot mèr komme! (zo heet ook één van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Na de liberation treatment

Donderdag ging ik naar Duitsland naar het St. Bonifatius Hospital in Lingen. Vrijdag was het zo ver. Via de ader in mijn lies werd eerst contrastvloeistof ingespoten. Daarna werd een cameraatje ingebracht dat door het hele bovenlichaam is gegaan om vernauwingen vast te stellen. Die vernauwingen waren er vooral in mijn hals. Vervolgens zijn die met een ballonnetje weggehaald. Dat was het. Het duurde een half uur. Ik was wel zenuwachtig maar het ging heel goed, het stelde eigenlijk niks voor. De vaatchirurg, Hartmut Görtz, was een aardige man. Net als zijn collega. Niet arrogant. Het was ook voor hen spannend. De behandeling is routine voor hem maar wij vieren - er waren nog drie Nederlandse patiënten - waren zijn eerste ms-patienten. Ik vertelde hem over mijn blog en dat ik een video- opname heb van mijn pianospel om het verschil te kunnen zien. Hij zei: 'Als uw pianospel verbetert, nodig ik u uit om hier een concert te komen geven.' Het belangrijkste verschil sinds vrijdag zit ...