Doorgaan naar hoofdcontent

De kracht van empathie

Een mooi verhaal. Een voor mij bijzonder iemand heeft twee moeilijke jaren achter de rug. Na allerlei vervelende dingen in zijn familie werd hij zelf ook nog eens ziek. Toen hij een zware operatie moest ondergaan, heeft het koor waarin hij zingt hem een prachtige verrassing bereid. De koorleden stonden op een dag bij hem in de straat en zongen hem toe. Een empathisch gebaar dat hem een bijzondere kracht gaf. Dit jaar is hij erin geslaagd de draad van zijn leven weer te vervolgen, door zijn positieve energie te gebruiken. Hij heeft zijn oude beroep als loodgieter weer opgepakt, ditmaal als hobby en een eigen werkplaats geopend waar mensen graag langskomen. Hij heeft weer ruimte gemaakt voor anderen en die reageren daar op. Ik ben onder de indruk.

Vanavond treedt zijn koor weer op, op het programma staat natuurlijk het mooiste kerstlied Stille Nacht, Heilige Nacht. Ik doe hierbij een versie gezongen door een koor uit Dresden. Ik heb de Duitse versie altijd mooier gevonden dan de Engelse.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plök veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieëren voor Claudy. Laot mèr komme! (zo heet ook één van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Na de liberation treatment

Donderdag ging ik naar Duitsland naar het St. Bonifatius Hospital in Lingen. Vrijdag was het zo ver. Via de ader in mijn lies werd eerst contrastvloeistof ingespoten. Daarna werd een cameraatje ingebracht dat door het hele bovenlichaam is gegaan om vernauwingen vast te stellen. Die vernauwingen waren er vooral in mijn hals. Vervolgens zijn die met een ballonnetje weggehaald. Dat was het. Het duurde een half uur. Ik was wel zenuwachtig maar het ging heel goed, het stelde eigenlijk niks voor. De vaatchirurg, Hartmut Görtz, was een aardige man. Net als zijn collega. Niet arrogant. Het was ook voor hen spannend. De behandeling is routine voor hem maar wij vieren - er waren nog drie Nederlandse patiënten - waren zijn eerste ms-patienten. Ik vertelde hem over mijn blog en dat ik een video- opname heb van mijn pianospel om het verschil te kunnen zien. Hij zei: 'Als uw pianospel verbetert, nodig ik u uit om hier een concert te komen geven.' Het belangrijkste verschil sinds vrijdag zit ...