Doorgaan naar hoofdcontent

Heerlijk Helder Heineken

Een maand geleden werd ik uitgenodigd op de vijftigste verjaardag van Toine.
Toine werkt bij Heineken. Van 1990 tot 1995 werkte ik ook voor Heineken en in die tijd was Toine een collega. Voor het feest had zij vrienden, familie en enkele collega’s uitgenodigd. Ik ging terug in de tijd. De meeste mensen van Heineken kende ik, het was erg gezellig. Op een gegeven moment kwam het buffet. De tafel met schalen waarvan je langs gaat om eten op te scheppen, confronteerde me met de onhandigheid die nu bij mij hoort. Ik ervoer mijn ziekte even als pijnlijk.
Toch was het voor mij een heerlijk feest en een dag later herinnerde ik wat een een bijzondere man me eens op mijn hart drukte: ‘Claudy, als iets niet lukt, is het ook goed.'

Freddy Heineken was een groot muziek lief hebber. Hij hield, onder andere, van Frank Sinatra. Ik wil dit stukje afsluiten met een lied van Frank.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plök veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieëren voor Claudy. Laot mèr komme! (zo heet ook één van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Na de liberation treatment

Donderdag ging ik naar Duitsland naar het St. Bonifatius Hospital in Lingen. Vrijdag was het zo ver. Via de ader in mijn lies werd eerst contrastvloeistof ingespoten. Daarna werd een cameraatje ingebracht dat door het hele bovenlichaam is gegaan om vernauwingen vast te stellen. Die vernauwingen waren er vooral in mijn hals. Vervolgens zijn die met een ballonnetje weggehaald. Dat was het. Het duurde een half uur. Ik was wel zenuwachtig maar het ging heel goed, het stelde eigenlijk niks voor. De vaatchirurg, Hartmut Görtz, was een aardige man. Net als zijn collega. Niet arrogant. Het was ook voor hen spannend. De behandeling is routine voor hem maar wij vieren - er waren nog drie Nederlandse patiënten - waren zijn eerste ms-patienten. Ik vertelde hem over mijn blog en dat ik een video- opname heb van mijn pianospel om het verschil te kunnen zien. Hij zei: 'Als uw pianospel verbetert, nodig ik u uit om hier een concert te komen geven.' Het belangrijkste verschil sinds vrijdag zit ...