Doorgaan naar hoofdcontent

Innnerlijke vrijheid

Vorige week werd ik diep geraakt door iets wat Viktor Frankl zou hebben gezegd. Frankl was een psychiater en neuroloog. En Frankl was een Oostenrijkse jood.
Hij zat in de Tweede Oorlog gevangen in de concentratiekampen Theresienstadt en Auschwitz. Hij was daar geconfronteerd met de meest vreselijke dingen.
Toch stond hij zichzelf toe om te dromen van een beter leven.
Op een dag, stond hij naakt in een kamer.
En overviel hem een gevoel van rust.
Hij realiseerde zich op dat moment, dat ze hem alles konden afnemen,
behalve zijn innerlijke vrijheid.

Dit geldt voor iedereen, dus ook voor mij.

Ik vertelde dit verhaal aan mijn neef met wie ik ging eten bij Nick Vollebregt en vroeg hem aan welk muziekstuk dit hem deed denken. Hij vertelde over een etentje dat hij had gehad met een aantal leden van zijn zangkoor. Ze hadden spontaan een lied gezongen. Alle ego’s vielen weg, de beslommeringen van de dag verdwenen, ze voelden de schoonheid van muziek. Ik vond dat een mooi verhaal want voor mij zijn innerlijke vrijheid en genieten van de schoonheid van muziek nauw aan elkaar verwant. Ik heb het lied Lascia ch'io piango van Haendel - opgezocht op You Tube en laat het hieronder horen. Het wordt gezongen door Cecilia Bartoli.

Reacties

Brecht zei…
Hoi Claudy,

Ik heb je blog weer gevonden, Hoera!
Dank voor je prachtige stukjes.

Groet, Brecht

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plök veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieëren voor Claudy. Laot mèr komme! (zo heet ook één van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Na de liberation treatment

Donderdag ging ik naar Duitsland naar het St. Bonifatius Hospital in Lingen. Vrijdag was het zo ver. Via de ader in mijn lies werd eerst contrastvloeistof ingespoten. Daarna werd een cameraatje ingebracht dat door het hele bovenlichaam is gegaan om vernauwingen vast te stellen. Die vernauwingen waren er vooral in mijn hals. Vervolgens zijn die met een ballonnetje weggehaald. Dat was het. Het duurde een half uur. Ik was wel zenuwachtig maar het ging heel goed, het stelde eigenlijk niks voor. De vaatchirurg, Hartmut Görtz, was een aardige man. Net als zijn collega. Niet arrogant. Het was ook voor hen spannend. De behandeling is routine voor hem maar wij vieren - er waren nog drie Nederlandse patiënten - waren zijn eerste ms-patienten. Ik vertelde hem over mijn blog en dat ik een video- opname heb van mijn pianospel om het verschil te kunnen zien. Hij zei: 'Als uw pianospel verbetert, nodig ik u uit om hier een concert te komen geven.' Het belangrijkste verschil sinds vrijdag zit ...