Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn dochter Maude (11 jaar) aan het woord


Ik haal mijn energie vaak uit mijn omgeving, uit alles wat ademt en leeft.
En ik raak mijn emoties kwijt bij het schrijven van verhalen, daar krijg ik ook energie van!
Mijn moeder zegt altijd dat ik mooi schrijf, dat geeft mij nog meer energie. Want een compliment is een bron van energie voor mij, eentje die je makkelijk kunt opnemen in je lichaam.
Ik zeg vaak dat als mijn moeder energie tekort heeft, dat ze wat van mij mag hebben want ik heb genoeg (dat is natuurlijk spottend).

Reacties

Jack S zei…
Ik zit momenteel in Calcutta. Stad vol contrasten, India in het kwadraat. Anders dan andere steden hier geen getto's; alle daklozen wonen gewoon op straat, zelfs naast de duurste hotels en op de stoep in de winkelstraat. Gisterenavond wezen eten. op wel naar het restaurant zie je sommigen reeds slapen (moeder en 2 kindjes naast elkaar op trottoir)andere zijn nog wakker. Maar altijd vrolijk, aardig. Blijkbaar halen zij ondanks alle ellende toch veel energie uit elkaar. Jack

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plök veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieëren voor Claudy. Laot mèr komme! (zo heet ook één van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Goede Week

Voor mij is dit al mijn hele leven een bijzondere tijd. Een tijd die aanzet tot bezinning, een tijd waar vele facetten in zitten. En voor mij zeker, met het voorjaar buiten, van een overheersende schoonheid. Van een wijze man, kreeg ik een heel mooi gedicht. Het is gemaakt door een terminale patiente die inmiddels is overleden. Wat ik er, door mijn ziekte, in herken is hoe moeilijk het is om uitdrukking te geven aan je gevoel, zelfs tegenover je dierbaren, omdat je beiden in een tegenovergestelde situatie zit. Ik vind dat de tekst ook mooi past bij deze week. Ik sta aan de overkant Ik sta aan de overkant van een stroom de stroom van jouw verdriet jouw eenzaamheid ik wil je bereiken maar vind de woorden niet vind de gebaren niet ik sta daar aan de overkant tegenover jou kon ik met je meehuilen ik vind de tranen niet niet diep genoeg kan ik voelen wat je voelt het enige wat ik koppig doe ik blijf ik sta ik wacht ik kijk zo ben ik een beetje bij je (Marina San Giorgi, uit de bundel ‘Vlieg...