Doorgaan naar hoofdcontent

Dominee ter Linden

Dit weekend las ik een speech die dominee C.A. Ter Linden gehouden heeft ter gelegenheid van het 25 jarig jubileum van MS research. Dominee ter Linden ken ik al vanaf mijn 23ste levensjaar. Zijn dochter is getrouwd met een hele goede vriend van mijn man.
Zijn toespraak heeft mij op een positieve manier aan het denken gezet. Ik heb mezelf de vraag gesteld: Wat wens ik de mens toe en last but not least, wat wens ik mezelf toe?
In de eerste plaats wens ik ons allemaal toe dat we de schoonheid van het leven zien in al zijn facetten, dus zowel de mooie als de lelijke.
Op de tweede plaats wens ik dat we naar onszelf kunnen kijken: wie ben je echt? Respect hebben voor jezelf is houden van jezelf. Houden van jezelf onder alle omstandigheden. Als dat lukt zie je dat terug in de reacties van mensen om je heen. Ze kunnen van jou houden zonder dat ze daarover na hoeven denken.
Op de derde plaats wens ik dat we de betrekkelijkheid van het leven als troost zien en daar kracht uit kunnen putten.
Vertrouwen vind ik een mooi woord.
Mijn motto is: leven is een kunst, een uitdaging waard om aan te gaan.

De toespraak:
Stel dat u tien minuten God mocht zijn, wat zou u in die tien minuten doen? U moet snel beslissen, u hebt niet veel tijd. Meer lezen?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plök veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieëren voor Claudy. Laot mèr komme! (zo heet ook één van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Na de liberation treatment

Donderdag ging ik naar Duitsland naar het St. Bonifatius Hospital in Lingen. Vrijdag was het zo ver. Via de ader in mijn lies werd eerst contrastvloeistof ingespoten. Daarna werd een cameraatje ingebracht dat door het hele bovenlichaam is gegaan om vernauwingen vast te stellen. Die vernauwingen waren er vooral in mijn hals. Vervolgens zijn die met een ballonnetje weggehaald. Dat was het. Het duurde een half uur. Ik was wel zenuwachtig maar het ging heel goed, het stelde eigenlijk niks voor. De vaatchirurg, Hartmut Görtz, was een aardige man. Net als zijn collega. Niet arrogant. Het was ook voor hen spannend. De behandeling is routine voor hem maar wij vieren - er waren nog drie Nederlandse patiënten - waren zijn eerste ms-patienten. Ik vertelde hem over mijn blog en dat ik een video- opname heb van mijn pianospel om het verschil te kunnen zien. Hij zei: 'Als uw pianospel verbetert, nodig ik u uit om hier een concert te komen geven.' Het belangrijkste verschil sinds vrijdag zit ...