Doorgaan naar hoofdcontent

Kijken naar het positieve in anderen

Ik ben sinds 9 februari in Nieuw Unicum, het speciale verzorgingstehuis voor ms- patiƫnten in Zandvoort. Het is mijn eigen keuze om hier te zijn maar als ik eerlijk ben valt het me niet mee. Ik word de hele dag geconfronteerd met andere mensen met ms. Ik weet dat het mijn opdracht is om te kijken naar het positieve in andere mensen hier. Ze hebben ook hun eigen leven.

Vandaag kwam Kees, hij woont hier sinds 4 jaar en weet dat ik van klassieke muziek houd. Hij kwam vertellen dat ik op het keyboard mag spelen van een andere man die hier woont. Dat is blijkbaar een koordirigent en een aardige man. Kees gaat afspreken dat er iemand komt om me daar naar toe te brengen. Nieuw Unicum is groot en ik red dat niet alleen in mijn stoel. Kees vertelde dat hij in het begin alleen maar rolstoelen en tilliften zag en het moeilijk vond om te wennen. Blijkbaar is dat gelukt en ziet hij nu ook andere dingen.

Ik heb besloten voorlopig niet meer naar de dagbesteding te gaan waarbij mensen zelf muziek maken. Misschien kan ik beter iets anders creatiefs gaan doen. Ik wil afsluiten met een stuk van Danill Trifonov, een geweldige jonge pianist die ik drie weken geleden in het Concertgebouw heb gezien. Hij speelde ook daar Rachmaninov.

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plƶk veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieĆ«ren voor Claudy. Laot mĆØr komme! (zo heet ook ƩƩn van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Na de liberation treatment

Donderdag ging ik naar Duitsland naar het St. Bonifatius Hospital in Lingen. Vrijdag was het zo ver. Via de ader in mijn lies werd eerst contrastvloeistof ingespoten. Daarna werd een cameraatje ingebracht dat door het hele bovenlichaam is gegaan om vernauwingen vast te stellen. Die vernauwingen waren er vooral in mijn hals. Vervolgens zijn die met een ballonnetje weggehaald. Dat was het. Het duurde een half uur. Ik was wel zenuwachtig maar het ging heel goed, het stelde eigenlijk niks voor. De vaatchirurg, Hartmut Gƶrtz, was een aardige man. Net als zijn collega. Niet arrogant. Het was ook voor hen spannend. De behandeling is routine voor hem maar wij vieren - er waren nog drie Nederlandse patiƫnten - waren zijn eerste ms-patienten. Ik vertelde hem over mijn blog en dat ik een video- opname heb van mijn pianospel om het verschil te kunnen zien. Hij zei: 'Als uw pianospel verbetert, nodig ik u uit om hier een concert te komen geven.' Het belangrijkste verschil sinds vrijdag zit ...