Doorgaan naar hoofdcontent

AUBAGIO® Deel 4

Gister heeft mijn zus me geholpen met het nemen van de antibiotica. Dit moet op bepaalde tijden. Ik heb hier geen overzicht over wat mij zenuwachtig en onzeker maakt. Maar ik word hier bij geholpen en het lukt en dat is een positief punt. Ik ben niet alleen en dat vind ik erg fijn.

Ik kreeg van verschillende mensen zowel Petra als Henriëtte positieve reacties op mijn afgelopen paar blogs. Eindconclusie was; volhouden Claudy. Dat is even heel erg moeilijk. Maar ik ga door, en samen met Artemis beschrijf ik dit.

Terug naar gister, het was een hele zware avond met mijn zus. Alle problemen die ik eerder noemde op mijn blog over incontinentie etc. die kwamen deze avond duidelijk naar voren.

De dag breekt aan en mijn dochter gaat weer naar school. Het leven gaat gewoon door. En ik ga hier graag in mee.




Reacties

Josephine zei…
Wat lastig allemaal. In moeilijke tijden kan muziek mij daar soms doorheen helpen. Zeker in een mooi pianostuk kan ik soms troost en kracht vinden.

Populaire posts van deze blog

Gelukkig Nieuwjaar, Claudy!  Door Brecht Daams - 11 januari 2021 Ondanks de Corona-lockdown mag Claudy wel bezoek ontvangen, gelukkig. Claudy ontvangt mij met keurig gekamd haar en hele mooie rode sloffen aan. En met veel citaten van haar favoriete filosoof, Cruyff. Elk voordeel heb zijn nadeel, wie zei dat ook al weer? Het is nog lang geen Carnaval, maar ik heb toch twee CD's met carnavalskrakers meegenomen. Het zijn namelijk   Limburgse   carnavalskrakers! Claudy kan de teksten goed verstaan, want het is zelfs Venlo’s! “Iech plök veur diech de sjterre”, “Op sjtap mit miene sjat”, en vele andere krakers. De gezellige muziek is een groot succes.  De CD’s zijn niet van mij, ik heb ze geleend en moet ze teruggeven, maar ik zal ze kopieëren voor Claudy. Laot mèr komme! (zo heet ook één van de nummers).  In oktober had Claudy zich tot mijn verrassing voorgenomen om in het nieuwe jaar niet meer te roken. Maar nu was ze dat zeer goede voornemen alweer vergeten. Dus nu...

Na de liberation treatment

Donderdag ging ik naar Duitsland naar het St. Bonifatius Hospital in Lingen. Vrijdag was het zo ver. Via de ader in mijn lies werd eerst contrastvloeistof ingespoten. Daarna werd een cameraatje ingebracht dat door het hele bovenlichaam is gegaan om vernauwingen vast te stellen. Die vernauwingen waren er vooral in mijn hals. Vervolgens zijn die met een ballonnetje weggehaald. Dat was het. Het duurde een half uur. Ik was wel zenuwachtig maar het ging heel goed, het stelde eigenlijk niks voor. De vaatchirurg, Hartmut Görtz, was een aardige man. Net als zijn collega. Niet arrogant. Het was ook voor hen spannend. De behandeling is routine voor hem maar wij vieren - er waren nog drie Nederlandse patiënten - waren zijn eerste ms-patienten. Ik vertelde hem over mijn blog en dat ik een video- opname heb van mijn pianospel om het verschil te kunnen zien. Hij zei: 'Als uw pianospel verbetert, nodig ik u uit om hier een concert te komen geven.' Het belangrijkste verschil sinds vrijdag zit ...