kracht, muziek en ms

Floris die leed aan de ziekte van Huntington heeft deze week een einde aan zijn leven gemaakt. Ik ken Floris al sinds mijn jeugd.Floris heeft me de afgelopen tijd regelmatig suggesties voor muziek bij het blog gestuurd. Ik herhaal een stukje uit zijn rouwkaart: Ik ben zoals ik ben Zo ben ik ook gegaan Ik ben een autonoom persoon Floris heeft toen hij in de twintig was door India gereisd en daar erg veel mee gemaakt. Ik ga zometeen naar zijn crematie en vind het fijn de dag te beginnen met een muziekstuk dat daar bj past. Lieve Floris, rust zacht.

In januari is het heel erg koud en het sneeuwt. Het vriest en het is soms heel erg glad. Voor mij, met mijn handicap is dat af en toe lastig. Ik kom niet zoveel buiten. Maar wat heel belangrijk is, is dat ik me realiseer dat de schoonheid van de sneeuw hier boven staat. Het is een kunstwerk daarbuiten en daar haal ik mijn kracht uit. Daarbij heb ik van twee vrienden, beiden eerder beschreven in dit blog, iets moois gekregen. A. Een energie lamp. Ik besteed iedere ochtend een half uur voor deze lamp om te mediteren, ik ervaar dit als zeer rustgevend. B. En een singingbowl. Ik eindig mijn meditatie met deze singingbowl. Daarna kan mijn dag beginnen. Ik vroeg aan een muziekvriendin een passend stuk voor deze koude januari maand. Zij noemde Sofia Gubaidulina , een Russische vrouw bekend met kou. Onder het Sovjet bewind werd deze componiste bekritiseerd om haar voorliefde voor bijzondere tonen en instrumenten. Maar uit dat eigen geluid haalde zij juist haar kracht. Na de val van het ijzer...

2010 wordt het jaar van Chopin. Hij is tweehonderd jaar geleden geboren. Ik vind het passend met een stuk van hem naar het nieuwe jaar toe te gaan. Ik koos deze Fantasie omdat je nooit weet wat het nieuwe jaar zal brengen. Het wordt gespeeld door de pianist Zimerman. Muziek is schoonheid en troost tegelijk. Ik wens alle lezers kracht en energie voor een mooi en goed nieuwjaar.

Een mooi verhaal. Een voor mij bijzonder iemand heeft twee moeilijke jaren achter de rug. Na allerlei vervelende dingen in zijn familie werd hij zelf ook nog eens ziek. Toen hij een zware operatie moest ondergaan, heeft het koor waarin hij zingt hem een prachtige verrassing bereid. De koorleden stonden op een dag bij hem in de straat en zongen hem toe. Een empathisch gebaar dat hem een bijzondere kracht gaf. Dit jaar is hij erin geslaagd de draad van zijn leven weer te vervolgen, door zijn positieve energie te gebruiken. Hij heeft zijn oude beroep als loodgieter weer opgepakt, ditmaal als hobby en een eigen werkplaats geopend waar mensen graag langskomen. Hij heeft weer ruimte gemaakt voor anderen en die reageren daar op. Ik ben onder de indruk. Vanavond treedt zijn koor weer op, op het programma staat natuurlijk het mooiste kerstlied Stille Nacht, Heilige Nacht. Ik doe hierbij een versie gezongen door een koor uit Dresden. Ik heb de Duitse versie altijd mooier gevonden dan de Engelse.

Ik vertelde al eens dat ik drie jaar geleden ben gestopt met piano spelen omdat het lezen van de noten me te veel moeite kostte. Het boek Musicofilia van Oliver Sax bracht me op het idee om muziek op een andere manier in mij op te nemen. Ik prent nu maat voor maat in mijn hoofd en probeer te voelen hoe het klinkt. Dat gaat heel langzaam maar het gaat… Voor het einde van dit jaar wil ik Nocturne 20 van Chopin onder de knie hebben. Het volgende stuk heb ik al uitgezocht: Arietta van Grieg. Het geeft me een positief gevoel, van zingeving, van het ervaren van schoonheid op een andere manier. De pijn van het niet meer piano kunnen spelen ligt achter mij. Ik zie wat ik nu kan als een cadeautje! De schoonheid van muziek is er nog steeds en zal er ook altijd blijven. Op een andere manier maar ik realiseer me dat het genot niet minder is geworden. Deze keer een stuk van Janine Jansen. Door haar energie voel je de kracht van het nu. Op haar eigen site staan prachtige fragmenten. Voor dit blog h...

Verschillende keren ben ik dit jaar geconfronteerd met mooie verhalen, Verhalen waar mensen hun kracht vandaan halen in moeilijke tijden. Een van die verhalen wil ik nu in het kort vertellen, het gaat over moeder en dochter. De moeder heeft nog een maand te leven en praat met haar dochter. Ze zeggen dat ze het zo erg vinden dat ze nooit samen een trouwjurk zullen kopen. De moeder zegt: 'Dat kunnen we wel! We gaan nu naar de winkel.' Ze leggen de omstandigheden uit aan de winkelier en zoeken samen een jurk uit. Het bezorgt ieder een goed gevoel. Dit was voor mij een voorbeeld van de kracht van het nu. Niet de toekomst is belangrijk, niet het verleden, het gaat om het nu. Vanochtend ontving ik een muziekstuk van een vriend van mij. Het wordt gezongen door een man die leukemie heeft. Wat ik hoor is de liefde voor en van zijn naasten en zijn passie voor muziek en het leven.

Ik heb in augustus al eens geschreven over mijn bezoek aan de neuroloog hier in Tergooi Ziekenhuizen in Blaricum, dr Stevens. Dat eerste bezoek beviel al heel goed. Dat geldt ook voor de tweede keer. Ik geloof in een win-win situatie. Ik heb ervaring en hij heeft expertise. We praten over de mogelijkheden van een nieuw medicijn ter vervanging van de Betaferon waarmee ik gestopt ben. Stevens ziet het middel Tysabri als een oplossing. Maar ik zie ook gevaren, Er is in ieder geval één dodelijke ziekte die hierdoor door het immuunsysteem kan heen breken. Hoewel de kans daarop klein is, is Tysabri al eens van de markt gehaald maar is nu dus weer toegestaan. Heerlijk is natuurlijk dat je er geen koorts van krijgt en dat je één keer per maand een infuus krijgt, in plaats van je zelf moeten injecteren. De kans is ook groot dat je minder last hebt van depressiviteit. We gaan nu eerst een MRI scan met contrastvloeistof doen om te kijken of er nog ontstekingen zitten. Daarna praten we verder. Het...